Laat de Kunstenaar (M/V) zijn werk weer doen!

Laatste artikelen
0 reacties

De kwetsbaarheid van de Kunstenaar is zijn/haar kracht!

Ik heb een boek geschreven, maar ben nog aan het ontdekken waar het in essentie over gaat: het boek is af, maar het verhaal is nog lang niet uit.
De Kunstenaar staat voor het tere, kwetsbare, kinderlijk ontvankelijke stuk in onszelf. Dat stuk dragen we allemaal in ons mee, maar vaak is het door pijnlijke ervaringen in onze kindertijd achter een dikke muur verdwenen.
Gekweld door een flinke griep en geldzorgen ben de afgelopen weken weer een stukje dieper in mezelf afgedaald, en kwam daar dit Oorspronkelijke Kind in mezelf tegen, verstopt achter wrokkige boosheid en machteloze angst. Geholpen door een paar Padwerklezingen – voor mij een doorlopende bron van hulp en inspiratie – ging ik beseffen dat die angst en boosheid veroorzaakt worden doordat ik de werkelijkheid niet goed begrijp.
Omdat ik zo bang ben geworden dat dit kwetsbare, gevoelige stuk in mezelf opnieuw gekwestst wordt, sluit ik het af en op. Maar deze verdediging werkt veel negatiever uit dan de pijn zelf, die ik als volwassene heel goed in mezelf kan toelaten. Ik merk dat als ik mijn krampachtige verzet tegen pijn en andere dingen die me niet bevallen, loslaat, er diep van binnen iets smelt en er nieuwe ruimte komt.

Dan komt de bron van de Kunstenaar weer tot mijn beschikking, en die bron kan zich dan verbinden met het volwassen ego dat vooral door de Koopman en de Dominee gedragen wordt. Ik citeer een stukje uit de Padwerklezing die me bij dit inzicht geholpen heeft, en die over die tere en kwetsbare bron die ook jij met je meedraagt het volgende zegt:

"Het is flexibel, levendig, vibrerend en vol sterke, prachtige gevoelens zonder welke geen plezier, geen vreugde, geen geluk kan bestaan. De geweldige kracht en intelligentie die in deze kwetsbare plek besloten ligt, zullen al je handelingen en houdingen richting geven. Er zullen gedachten en gevoelens uit te voorschijn komen die overal om je heen hun vruchten zullen afwerpen. Je zult het beste van jezelf en je volledige aandacht willen geven aan alles wat je ervaart en alles wat je onderneemt. Je zult niets meer halfslachtig doen, met maar de helft van je aandacht erbij en vanuit motieven die verdeeld zijn, en daarom zal het resultaat steeds meer in overeenstemming met je wensen zijn en je vervullen. In deze aandacht zit geen gespannenheid. Je zult gedragen worden door een meeslepende prachtige kracht. Je zult aan die kwetsbare plek uitdrukking geven in plaats van hem toe te dekken. In plaats van dat je terugschrikt voor de gevoelens in deze kwetsbare plek, zal je levendigheid in omvang toenemen en gesterkt worden met een nieuwe veerkracht die te danken is aan een beter begrip van de werkelijkheid en een juiste interpretatie van wat in jou en anderen leeft."
(Padwerklezing 139: 'Verkeerd begrip van de werkelijkheid verzwakt je levenskern.')
Tags: Niet getagged
0 reacties

Het achterste van de tong

Vanuit koopmansstandpunt heb ik vorige week een grote stommiteit uitgehaald, maar de kunstenaar in mij vind het achteraf nog niet zo gek.
Ik stuurde een mailtje naar alle mensen die niet bij de boekpresentatie op 26 november aanwezig waren. Grappig bedoeld: "Ik wil me helemaal niet bemoeien met hoe jij je vrije zaterdagmiddag invult, maar het is natuurlijk wel zo dat ik met een hoop voorraad ben blijven zitten. Mijn vrouw en dochter drinken al weken niks dan appelsap en zelf heb ik me flink met de rode wijn bezig moeten houden. De dozen met onverkochte boeken blokkeren de gangkast zodat we niet bij de stofzuiger kunnen. En ook voor na 2012 hebben we nu pinda's in huis. Maar goed, je was natuurlijk helemaal vrij om niet naar mijn inspirerende verhaal te komen luisteren."

Grappig bedoeld dus, en ik was dan ook enorm verbaasd toe ik de eerste boze reacties terugkreeg. Geschrokken las ik nogmaals mijn eigen woorden en zag ineens de wrokkige, gefrustreerde en eisende toon die er inderdaad in zat. Gewoon meegekomen, zonder dat ik er erg in had.
De dominee zegt: 'Had daar in hemelsnaam toch u wat langer over nagedacht!' maar tegelijkertijd denk ik: nee, prima, dit is wat ik (ook) echt wil: mensen raken. Voorbij de vriendelijke, beleefde woorden, is dat er ook: wrokkige teleurstelling. Klaaglijke rancune.

Vervolgens werd ik een week ziek, en had ik alle tijd om er nog eens goed op te kauwen.
Ik realiseerde me dat het vooral mijn eigen verleden was, wat zo weer langs kwam: het gevoel dat ik als jongetje had dat 'ik er niet toe deed'. En dat dit echt mijn eigen pijn is waar ik weer een stukje verder mee in het reine kan komen door mijn dwingende onderstroom van verwachtingen ten aanzien van andere mensen echt los te laten. De enige manier om werkelijk vrij te worden.

Tegelijkertijd komt er een nieuw aspect van de Kunstenaar in ons allemaal naar boven. De Kunstenaar wil niet meer toedekken, gladpraten, wegredeneren of botweg ontkennen. Nee, wat ER IS DAT IS ER. Laat maar zien, horen, voelen, ruiken desnoods: laat maar ruiken wat er stinkt en allejezus, wat stinkt er een hoop! Nu nog zien hoe we daar een kunstwerk van kunnen maken.

Morgen verder.
Tags: Niet getagged
0 reacties

De Groene Man in Zutphen

Boeiende lezing van Han Marie Stiekema gisteravond in Zutphen over de Groene Man. Deze figuur komt in West-Europa op allerlei plekken voor, ook in de Zutphense Walburgkerk, en stamt uit de Keltische cultuur. Het is een vegetatiegod die staat voor de mannelijke verbinding met de aarde.
Han benadrukte in zijn verhaal de opdracht die de Groene Man aan de hedendaagse man geeft: niet in je ego blijven hangen maar je dienstbaar opstellen. Dienstbaar aan het leven, aan de aarde, aan de vrouw. Volgens hem steunt het leven op vrouwen en moeders, en zullen we het daar de komende hectische tijden van moeten hebben. Daar zit veel waars in, maar op één punt ben ik het niet met Han eens: hij lijkt te pleiten voor een nieuw matriarchaat om aan de ellende van het patriarchaat een einde te maken. Voor mij is dat een stap terug, en is de stap vooruit dat we juist leren het samen te doen: niet of moeders of vaders, maar: ouders.
Han komt binnenkort weer in Zutphen, dan ligt de nadruk wat meer op de ervaring dan gisteravond, heb ik begrepen. Als ik kan ga ik er heen.
Meer info over zijn werk: www.healingtheplanet.info
Tags: Niet getagged
0 reacties

Kunstenaar kan echte Europese eenheid brengen

Geweldig hoe een verenigd europa steeds meer werkelijkheid wordt. Natuurlijk verzet ook Nederland zich daar tegen ('Geen overdracht van bevoegdheden!') maar weerstand hoort nu eenmaal bij het proces. Opgeven van eigenbelang doet pijn en vraagt dus om tegenstribbelen. Maar steeds duidelijker wordt dat we eigenlijk geen keus hebben, omdat we al met elkaar verbonden zíjn. Zoals de speechschrijver van de Europese Raad het dit weekend in de NRC uitdrukte: "Nog nooit waren de bevolkingen in de diverse landen zich er zozeer van bewust dat ze een gemeenschappelijke lotsbestemming hebben. Iedereen in de eurozone weet dat Griekse fraude, Ierse luchtbellen of Italiaanse schulden schadelijk kunnen zijn voor zijn of haar baan, pensoen of spaargeld." Dankzij onze gezamenlijke geldzorgen komt de verbroedering dichterbij. Zoals zo vaak zorgt de Koopman voor een doorbraak. De Dominee roept al jaren dat Europa goed is voor ons allemaal maar dat nu toe wekte dat vooral onverschilligheid of verveling. Nu maar hopen dat ook de Kunstenaar mee gaat doen. Want pas dan vinden we het Europese verhaal dat ons allemaal kan bezielen en dus werkelijke eenheid brengt. Niet omdat het moet maar omdat we ernaar verlangen....
Tags: Niet getagged
0 reacties

KDK in de Nederlandse politiek

Als je goed om je heen kijkt zie je ze overal. Ook in de Nederlandse politiek zijn Koopman, Dominee en Kunstenaar aanwezig maar ze werken niet samen.
Met belangstelling volgde ik afgelopen weken in de NRC de gedachtenwisseling tussen Frits Bolkestein en Job Cohen: koopman en dominee met elkaar in gesprek. 'Wie is dan de kunstenaar?' vroeg ik mij af en moest daarbij sterk aan Alexander Pechtold denken.
En dus heb ik aan de drie heren mijn boek kado gedaan, en schreef ze daarbij een begeleidende brief, waaruit hierbij een paar fragmenten:

"U drieeën bent ieder op eigen manier al een mooi voorbeeld van integratie van Koopman, Dominee en Kunstenaar, en daardoor bent u gezamenlijk in staat de belofte van een volgend Paars kabinet te vervullen, zonder in de valkuil te vallen waarin de Paarse kabinetten onder Wim Kok terecht gekomen zijn.
Paars onder Kok heeft de vergissing begaan de combinatie van de eerste twee dimensies los te laten en een stap terug te doen naar de uitsluitende erkenning van de materiële werkelijkheid: in zijn Paradisorede riep Kok de PvdA op de 'ideologische veren' van zich af te schudden. Heel terecht wilde hij af van het 'domineeskarakter' van zijn partij, maar jammer genoeg zette hij een stap terug in plaats van een stap vooruit door de Kunstenaar te omhelzen. Hij werd vervolgens in 2002 hardhandig terecht gewezen door Pim Fortuyn die als positieve puber de glansrol van zijn leven speelde.

In mijn boek, waarvan ik u hierbij een exemplaar doe toekomen, betoog ik dat de hervonden combinatie van de drie basiskwaliteiten in de Nederlandse volksaard een nieuwe Gouden Eeuw teweeg zou kunnen brengen. Mijn werk is aanmerkelijk lichtvoetiger van aard dan uw doortimmerde toespraken en betogen, maar toch hoop ik dat 'Koopman Dominee Kunstenaar' zich in uw belangstelling mag verheugen. Maar wat ik nog veel meer hoop is dat u er aanleiding in zult zien gedrieën een keertje samen te gaan zitten, om de kansen van Paars III te onderzoeken. In een tijd waarin de kracht van de Christendemocratisch geïnspireerde politiek steeds verder lijkt weg te sijpelen en onze regering in de greep is van de negatieve puber Geert Wilders, is dat een hoopvol perspectief voor een Nederland dat nu werkelijk de stap kan zetten naar de volwassenheid."

Ik ben benieuwd...
Tags: Niet getagged
Copyright © 2015 Woordenziel.nl | Webdesign: berthil.nl